dolle-top

Caroline Erkelens, zang - Anne Nydam-Koene, harp

Musica Del Cuore

CV - Programma's - Agenda - CD - Pers - Contact - Gastenboek

Hemel & Aarde, 14 maart 2004, Terheijden

De Stem:

"Liederen met ’n glimlach en een lading

Maandag 15 maart 2004 - Precies een jaar geleden trad het tweetal al met veel succes op in Terheijden. Dus waarom zouden Caroline Erkelens en Anne Nydam-Koene hun recital niet nog eens herhalen? Heette het in 2003 nog ‘Liefde en Verlangen’, zondagmiddag werd onder het motto ‘Hemel en Aarde’ nogmaals een dozijn liederen gepresenteerd.

Gelukkig werd erbij vermeld dat het thema in ruime zin kon worden opgevat, want het had net zo goed weer hetzelfde onderwerp kunnen zijn of bijvoorbeeld ‘Natuur en Gebed’ of ‘Afscheid en Lofzang’.

Dat nam niet weg dat de muzikale natuurimpressies van Debussy of de liefdespoëzie van Obradors weer met veel passie en professionaliteit werden vertolkt.

Tekstboekjes, inclusief letterlijke vertalingen en korte mondelinge inleidingen op de muziek hielpen daarbij uitstekend om nog geconcentreerder te luisteren naar merendeels onbekende titels, waarvan de helft ook nog van onbekende meesters. Pas met het iets vaker gehoorde ‘Lamento d’Arianna’ van Monteverdi werden ‘Hemel en Aarde’ inderdaad flink bewogen.

Subtiel accent: De klaagzang uit de Griekse oudheid werd bovendien van een subtiel theatraal accentje voorzien, maar bleek tevens het enige werk waarin de kristalzuivere sopraanstem maar met moeite de lastige chromatische beginregel kon overwinnen.

In het overige repertoire hield Caroline Erkelens haar pastelkleurige klinkers en niet te scherpe medeklinkers schitterend in balans, ondanks de wat stenige en harde akoestiek van het kleine kerkje in Terheijden. Vooral in het begin van het theeconcert was je geneigd om in de toch volle kerk op zoek te gaan naar een volumeknop. Heel verkwikkend was dan ook een Baskische dans van Guridi die niet te luid, maar toch duidelijk of juist met een verborgen en soepele omspeling op louter harpsnaren werd getokkeld. Het instrumentale intermezzo na de pauze gaf via een ‘Nocturne’ van Glinka eveneens een aangename sfeer door, ditmaal van een ontbijtterras aan de Middellandse Zee in de ochtendzon.

In Granados’ drievoudige ‘La maja dolorosa’ overtuigde de warme melodische gloed die door stem en harp werd vertaald: aanvankelijk met hoge vocale uithalen, vervolgens met dalende lijnen en als afsluiting met een lage stem in een walsend tempo.

In ‘Kaddish’ van Ravel werd tenslotte nog ‘de positieve kracht’ van een oud joods gebed doorgegeven.

Maar de culturele zondagmiddagbagage was op dat moment al rijkelijk gevuld met liederen die niet alleen van een behoorlijke lading, maar ook van een vriendelijke glimlach waren voorzien.

foto